Taking each moment to the next level

Familiarizing Windows 7 Beta

2009-02-01T05:20:00.001+08:00

Yes, yes! "Familiarizing" only...I'm not a geek and don't want to be one.
My first glance with Windows 7 Beta.
Last week, my colleague and soon to be ex-colleague Crimson and I discussed a little bit about Windows 7 Beta. He mentioned that he wouldn't be able to install it on his...duh..Asus EEPC. Of course, seahorse. Anyway, me either wouldn't be able to install it on my 4-year old Dell Latitude. So, I decided to install it anyway on my 3-year old AMD-based Desktop Computer. (eeewww)
The first time I downloaded the software from Microsoft's website, it was corrupted for some reason. I used firefox in downloading the 2.5-something GB ISO file. Based on the forums that I read, it was a common issue. My question is, how come it was corrupted? The download was successful and I did not see any error message. Oh well, some forums mentioned that at some point it was corrupted while downloading. Somebody mentioned that downloading it once again will fix the issue. Ok fine! I will download it once again using IE considering my slow PLDT DSL connection... Approximately, I downloaded the file for 7 hours. My download speed is approximately 70kbps to 90kbps. I don't blame anyway PLDT for having a low bandwidth because our house is located on the foot of the mountain in the city of seven lakes--it's too far from the central office. After 7 boring hours, I finally got the file. I used Undisker to uncompress the files and open the setup file for installation. I used this method of installation because I no longer have any blank DVD. Fortunately, my hard drive has a partition (C: and D:). My current OS is Windows XP installed on drive C, so I installed Windows 7 on drive D. Installation of Windows 7 is quick and easy to follow. I guess it is one of the simplest OS's I've installed so far, just right next to Ubuntu. In additon, I now have a dual boot system.
The first time I downloaded the ISO file, I saved it on a blank DVD. That time, I still have 2 blank DVDs. I restarted the computer and popped the DVD into the reader, however I got an error message that "...install.wim does not exist". I'm pretty sure that it was there. According to the forums that I read, maybe it's because I have a bad media or old dvd writer or maybe because the burning speed is too fast. Once again, I saved the ISO file into my remaining blank dvd at lower speed, 4x only. Still, no hope. I used Undisker and uncompressed the files and launched the setup file then that was the time I'm convinced that some files are corrupted.
Furthermore, I was so excited when I got the stable file (the second time I downloaded the ISO file using IE). It took less than 20 minutes when I installed it. I was impressed on how Microsoft presented their new OS. From startup screen to the toolbars and desktop themes. Unfortunately, I couldn't get the Aero visual effects because my video card is only 64MB, Aero requires atleast 128 MB. On the other hand, my sound card, printer and web cam's drivers were not installed during the OS installation, as compared when I installed Windows XP that almost everything has been installed properly. That's OK, it just a reminder that I need a new system to mess up. It makes sense at some point, that a new OS, a higher version of software requires a higher specs of hardware.

What I like about Windows 7 Beta is on how it was organized visually. The toolbars, icons, start menu and even the system tray. The "show desktop" feature is already on the system tray. Overall, I like it however I wouldn't be considering it as the primary OS for now, maybe on the third or fourth quarter of 2009, after the Beta testing (and when I already got a new desktop and laptop...can't wait for my 14th month pay). My only complain is when I installed the recently launched Windows Live Essentials, specifically Windows Live Messenger ver. 14.0.8.X, after the installation when I'm about to launch the messenger, the entire Desktop got frozen (eeewww), ctrl+alt+del doesn't even work when the system freezes. Anyway, I'm still looking forward for the improvement of this new OS, as Microsoft said, "It can be glitchy..." and it would be a beta version up until they announced the final date of its commercial release.
Haay...can't wait for my 14th month pay... :=P

Ang aking unang taon sa Accenture

2008-07-10T19:49:00.008+08:00

Diskleymer: Ang blog na ito ay nilikha para lamang sa mga mambabasang nakakaintindi ng Tagalog. Ito ay sinadyang gawin sa nasabing wika upang hindi maunawaan ng mga banyaga. Ngunit sa kabila ng paggamit ng wikang Tagalog ay hindi maiiwasang humiram ng ibang salita upang madaling ilahad ang bawat salaysay. Ang blog na ito ay naglalaman ng mga personal na opinyon, haka-haka at ang mga impormasyong pinaglalaruan lamang ng aking isip na maaaring hindi naaayon sa palagay ng iba. Ito ay bahagi lamang ng malayang pamamahayag. Matinding pag-unawa ay kailangan.

Ang aking unang taon sa Accenture ay tila isang simula ng malaking yugto sa aking buhay. Sa kabila ng matinding pagsubok sa aking personal at propesyonal na aspeto noong nakaraang taon, andyan lang pala ang Accenture, naghihintay sa akin. Hindi ko lubos maisip na nakapasok ako sa kumpanyang matagal ko nang hinahangaan. Napakalaki ng pasasalamat ko sa Diyos dahil hindi nya ako hinayaang malugmok sa kalungkutan at pighati.

Taong 2006, hindi pa nga ako regular sa kumpanyang pinapasukan ko noon, naghahanap na agad ako ng malilipatan. Hindi ko noon malaman kung ano ang nararamdaman ko. Hindi maunawaan kung saang lugar ako patutungo. Siguro dahil hindi pa stable ang mga plano ko noon sa buhay. Nahirapan kasi ako noon na mag-adjust dito sa urbang lugar. Probinsyano kasi ako, tubong bayan ng pitong lawa. Gayunpaman, hindi ako sumuko at aking pinaglaban kung ano ang aking pinaniniwalaan. Natuto akong lumaban sa buhay, naging praktikal at naging masigasig sa lahat ng bagay.

Sa kabila ng paghahanap ng magugustuhan kong trabaho, kaliwa't kanan ang aking pag-aapply sa mga kumpanyang naririto lamang sa iilang sulok ng Metro Manila. Mula Alabang hanggang Quezong City. Umabot pa nga ako sa pagkakataong umiiyak habang naglalakad sa Valero Street, Makati Avenue, Ayala Avenue at kung anu-ano pang street ng Makati. Ang ibig sabihin karamihan sa mga kalye at kanto ng Makati, may nakapag-moment ako. Ngunit kahit minsan hindi ko naisip na mag-apply sa Accenture dahil natatakot ako noon na ma-reject. Araw-araw nakababad ako sa www.jobstreet.com.ph, www.jobsdb.com.ph at www.bestjobs.ph para maghanap ng trabaho. Halos araw-araw ko ding ina-update ang profile ko sa mga nasabing websites. Kaya halos linggo linggo may schedule ako ng interview. Ang hirap pa man ding magpa-schedule ng interview kapag galing ng shift, lalo na kung graveyard.

Matagal ko nang ipinapanalangin na sana matagpuan ko na...ang matagal ko nang hinihintay...ang makapagtrabaho sa kumpanyang kilala, may integridad at tunay na may malasakit sa mga empleyado.

May 2007 pa lang nag-apply na ako sa Accenture sa pamamagitan ng www.jobstreet.com.ph at doon nagsimula ang aking "adventure" sa Accenture. Hulyo 2007 ako pumirma ng, pagkatapos ng limang madugong interview. Agosto 2007 ako nagsimulang magtraining. Sayang nga lang hindi agad ako nakapag-training para sa pioneer batch ng project namin dahil kelangan kong mag-render ng tatlumpung araw sa kumpanyang pinapasukan ko noon. Gayunpaman, hindi ko alintana na medyo huli na ako para sa pioneer batch dahil naniniwala pa din akong "Huli man at magaling, ...(huli pa din?) ...naihahabol din...at hindi magpapahuli kahit kailan".

Agosto 21, 2007. Unang araw ko sa Accenture at nakilala ko ang tinaguriang "First Five", sina Mao, John, Louwell, Perie at JC. Sa ikalawang pagkakataon ay natagpuan kong muli si Sir Ed, na sa hindi inaasahang pagkakataon ay hindi nya ako makilala noon at hindi daw nya ako expected na dadating dahil ang hinihintay nya noon ay si Akio (unang supervisor namin na na-evict kaagad-- mahabang kwento). Nakilala ko din si Munish, yung green eyes na Indian na napakabilis mag-english, pero wala ako maintidihan kundi "paypal" na sa bandang huli "people" pala yung sinasabi nya. Dumating ang tatlong tukmol na galing din India, si Robin, Amit at si Rathan a.k.a "Ratitouille". Ang pagdating ng tatlong tukmol na iyon ay tila signos na ng isang matinding bangungot ko sa Accenture. Sila yung nagturo (kuno) ng mga application na gamit sa aming project. Ngunit wala ako halos natutunan dahil nabubwisit lang kami sa kanila araw-araw. "Ngarag mode" pag andyan sila. Demanding sila sa trabaho pero pag sila naman ang dinemand mo, yun na...wala na lang akong comment. Nagtataka pa sila na bakit daw sa office pagkatapos mag-lunch, lahat nasa toilet at nagsisipilyo. Sila daw kasi hindi. Yun na yun. Halos kasabayang dumating ng mga Indian, sina Cubes at Mdlr. Hindi nagtagal dumating naman si Lola La**h, galing naman sya sa Canada. Siya talaga yung nagturo ng product specifics namin. Infairfield marami naman ako natutunan sa kanya. Hindi siya tunay na Canadian, galing siyang Persia (kalaban ng mga Spartans). Yun na rin yun, kaya ganun ugali nun. Hanggang ngayon hindi na pa rin alam ang spelling ng Mercury. Kaya noong training namin kapag may mga English words sya na hindi nya alam ang spelling hindi na lang nya itinutuloy isulat sa whiteboard dahil mapapahiya lang sya. Dumating din dito sa Pilipinas ang mga tunay naming kliyente. Dumating ang dalawa sa pinakamagaling na manager ng aming kliyente. Sila yung mga taong masasabi kong kahanga-hanga dahil sa angking talino at galing nila. Sumunod namang dumating si Joemarie at ako yata yung unang tao sa project namin na nakilala nya. Dahilan sa matinding pangangailangan, naghakot pa ng mga tao sa ibang project, kabilang na dun si Dette, Garry, Jen at Ryan, isama na rin si MJ; Ngunit hindi lang naman mga taga ibang project ang dumating dahil si Marlon ang anak ng Manila P** ay andyan na rin. Sinundan naman ng mga nanggaling sa acc* -- sina rea girl, Dyosa, Kolokoy, Edzel, Jeff, Shera Madrigal, MJ2,Confused, Rorbe at kasama na din sina Borj at Brian. Makalipas ang ilang linggo, umalis na si Lola at ang tatlong tukmol. Tila nabunutan ako ng tinik nung umalis yung tatlo lalo na si Ratitouille. May ugali kasi yun, laging nakikisawsaw, turo nang turo kulang na lang manuno. Ngunit sa kalagitnaan ng aking padiriwang, bigla ko na namang nasilayan si Ratitouille, nagbabalik, suot ang paboritong damit na long sleeves turtle neck na kulay dilaw na isinusuot nya ng ilang araw sa office dahil mahal daw ang palaba sa Richmonde Hotel. Ngunit hindi naglaon at umuwi din sya sa lugar kung saan sya nababagay...sa lungga! ooppssss...sa bahay pala nila dun sa ibayong dagat. Sana huwag na syang bumalik dahil maluwalhati na kaming nabubuhay dito sa aming mundo. Nagkaroon na ng Batch to the nth power kasama na din ang mga Managers at Supervisors doon. Marami pang tao ang dumating sa aming project ngunit hindi ko na babanggitin pa dahil masyado na malilihis ang topic ko. Ayoko na kasing baguhin pa ang title nitong blog ko.

Lumipas ang ilang araw, linggo, buwan, bagyo, ulan at higit sa lahat; escalations...hanggang ngayon ganun pa din ang estado namin. Kung ano ako nung nagsimula, ganun pa din ako ngayong mag-iisang taon na ako. Sa kabila ng mga nararamdaman kong hinanakit, naniniwala pa din ako na isang araw ay makaka-move on din ako to the next level.

About Me

2008-07-10T19:44:00.003+08:00

An ordinary human being who wants everything to be equal, fair and/or unbiased. Someone who aims to get things organized and well-planned. Someone who unleashes the power to overcome obstacles and agony. Twenty three years of existence in a puzzled world. Green is my color and number eight is the number that signifies my entity. Inspired by the songs that showcase vocal quality and soothing music. Someone who loves nature, world’s natural wonders, the exceptionally talented/ gifted and the people who appreciate God’s creation. Someone who exudes every expectation…Taking each moment to the next level.